STOWARZYSZENIE BURSZTYNOWEGO SZLAKU ŚW. JAKUBA OTRZYMAŁO DOTACJĘ NA PROMOCJĘ SZLAKU ŚW. JAKUBA APOSTOŁA NA TERENIE ŻUŁAW
I MIERZEI WIŚLANEJ.




 

AKTUALNOŚCI

Elbląg dn.: 2015.03.23



Nasze Camino wędrówka w głąb duszy człowieczej

 

Rzekł Bóg do Abrama:

Wyjdź ze swego kraju, spośród grona krewnych,

z domu ojca do kraju, który ci wskażę.

Chcę bowiem, by z ciebie powstał wielki naród,

chcę ci błogosławić i rozsławić twoje imię:

staniesz się błogosławieństwem!

Będę błogosławił tych, którzy będą tobie błogosławili

i przeklnę – złorzeczących tobie.

Przez ciebie dostąpią błogosławieństwa

Wszystkie pokolenia ziemi.

Wówczas Abram wyruszył…

(Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Ks. Rodz. 12,1-4; księgarnia Św. Wojciecha)

 

Wyjście Abrama z Ur chaldejskiego i jego wędrówka do ziemi obiecanej mu przez Boga, to zapewne pierwsza pielgrzymka opisana w Piśmie Świętym, która zapoczątkowała rozdział w dziejach człowieka, nie zamknięty do dziś. Tytułem tego rozdziału jest: pielgrzymowanie (wędrowanie). Jest ono jakby wpisane w dzieje człowieka na Ziemi. Dziedziczone z pokolenia – przetrwało do dziś.

 

W różnych zakątkach Polski rozsiane są sanktuaria pielgrzymkowe, do których zmierzają ludzie, pokonując trud drogi i własne ograniczenia…

 

Na Warmii i Mazurach pielgrzymowanie do miejsc świętych ma swoją ponad 300-letnią tradycję. Jej początki sięgają czasów trzeciej wojny szwedzkiej (1700-1721), podczas której rozszalała się na terenach diecezji warmińskiej epidemia dżumy. Zanim dotarła – wieść o niej już się rozchodziła – rozpoczęły się pielgrzymki do św. Lipki, Ramsowa, gdzie czczony był św. Rocha – patron zarażonych, chorych i nieszczęśliwych. W modlitwach błagalnych zwracano się także o pośrednictwo do św. Rozalii, św. Piotra z Alkantary, św. Anny. W kościołach miejskich i wiejskich odbywały się procesje pokutne ze śpiewem suplikacji: Od powietrza, głodu, ognia i wojny – zachowaj nas Panie. Ogłoszono także czterdziestodniowy post ścisły w piątki i soboty.

Zaraza dżumy dała początek pielgrzymkom proszalnym, dziękczynnym, błagalnym, które na Warmii i Mazurach nazywano: „łosiery”.

 

Do tych, mających długoletnią tradycję pielgrzymek do miejsc świętych na Warmii i Mazurach dołączyła w 2014 roku pielgrzymka nazwana Pomorską Drogą św. Jakuba Ap., której fragment o długości 17.6 km łączy dwa piękne miasteczka, położone nad Zalewem Wiślanym – Frombork i Tolkmicko.

 

Osiem osób przeszło ten fragment Drogi w sobotę ostatniego dnia lutego. Droga prowadzi przez urokliwe tereny Wysoczyzny Elbląskiej. O tej porze roku, gdy przyroda jeszcze trwa w zimowym śnie, wyraźnie uwidacznia się bogata rzeźba terenu. Wśród wzniesień porośniętych bukami, dębami, grabami, klonami, także świerkami i sosnami wiją się głębokie wąwozy. Do Zalewu Wiślanego zmierzają liczne strumyczki, cicho tocząc swe czyste wody…

Tu i ówdzie nieśmiało rośną w niewielkich kępkach przebiśniegi.

 

Każdy z pątników szedł w swoich intencjach, co nie przeszkadzało stworzyć radosną atmosferę przeżycia wspólnotowego – bycia RAZEM. Wspólnie spożyty posiłek w trzech miejscach (we wsi Nowinka, nieco za Krzyżewem i w Chojnowie) – pozwolił na złapanie oddechu i zebranie sił do dalszej Drogi. Celem nie było dojście o określonej porze do Tolkmicka – lecz sama DROGA – nie tylko ta, po której w lepszych lub gorszych butach przemierzali pielgrzymi – lecz ta duchowa – w głąb duszy człowieczej.

 

Edyta Jurkiewicz - Pilska